2.5 Συνεργασίες
Η προαγωγή της επιστήμης και η παραγωγή επιστημονικής γνώσης συντελείται πλέον σε μεγάλο βαθμό μέσα από επιστημονικά δίκτυα και συνεργασίες μεταξύ των μελών της ερευνητικής κοινότητας, ερευνητών και φορέων, σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Όσον αφορά τις επιστημονικές δημοσιεύσεις, η δικτύωση των επιστημόνων συγγραφέων αυξάνει την αναγνωρισιμότητά τους, τον αριθμό των αναφορών που λαμβάνουν και τελικά την απήχησή τους στη διεθνή κοινότητα.
Η εικόνα για τις συνεργασίες στις ελληνικές δημοσιεύσεις* και την εξέλιξή τους στη διάρκεια της δεκαπενταετίας 1998-2012, που παρουσιάζεται στο Διάγραμμα 2.5.1, δείχνει συνεχή πτώση στο ποσοστό των δημοσιεύσεων που πραγματοποιούνται από μόνο ένα ελληνικό φορέα, όπου από 55,2% το 2002 έχει φθάσει στο 33,9% για το 2012. Αντίστροφα, το 44,5% των από κοινού δημοσιεύσεων πραγματοποιήθηκαν μέσω διεθνών συνεργασιών για το έτος 2012. Συνδυαστικά τα παραπάνω δεικνύουν την αυξανόμενη δικτύωση της ελληνικής επιστημονικής βάσης.
Την τελευταία πενταετία 2008-2012 οι Έλληνες επιστήμονες συνεργάσθηκαν με επιστήμονες από 170 χώρες σε όλο τον κόσμο, που παρουσιάζονται στο χάρτη του Διαγράμματος 2.5.2. Ο μεγαλύτερος αριθμός συνεργασιών καταγράφεται με τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία.
Στο Διάγραμμα 2.5.3 παρουσιάζεται ανά έτος για τη διάρκεια της περιόδου 1998-2012 η εξέλιξη του αριθμού των δημοσιεύσεων που πραγματοποιούνται με ελληνικές*, με διεθνείς* και χωρίς συνεργασίες*.
Αναλύοντας τον σχετικό δείκτη απήχησης των ελληνικών δημοσιεύσεων την πενταετία 2008-2012, ένα γενικό γνώρισμα αφορά ότι ο δείκτης συναρτάται θετικά με την ύπαρξη ή μη συνεργασίας. Οι μεγαλύτερες τιμές του δείκτη απήχησης σε όλα τα επιστημονικά πεδία αφορά δημοσιεύσεις που έχουν προκύψει μέσω διεθνών συνεργασιών.







